czwartek, 19 grudnia 2013

Zestawienie wskaźników rentowności przedsiębiorstwa

Wskaźnik rentowności sprzedaży brutto odzwierciedla politykę cen przedsiębiorstwa oraz zysk, jaki generuje ono poprzez określoną wielkość sprzedaży. Wielkość wskaźnika rentowności sprzedaży brutto jest niezależna od stopy opodatkowania zysku. Jednak poziom wskaźnika rentowności sprzedaży brutto jest zdeterminowany strukturą zysku generowanego na poszczególnych rodzajach działalności przedsiębiorstwa. Zależy on od zysku osiąganego na działalności podstawowej, działalności finansowej, wyniku na pozostałej sprzedaży oraz od salda strat i zysków nadzwyczajnych.[1]

Tabela 5. Zestawienie wskaźników rentowności przedsiębiorstwa
Wskaźniki rentowności przedsiębiorstwa
L.p.
Wskaźniki rentowności sprzedaży
NAZWA
POSTAĆ
1.
wskaźnik rentowności sprzedaży brutto
zysk przed opodatkowaniem x 100 %
sprzedaż netto
2.
wskaźnik rentowności sprzedaży netto
zysk netto x 100 %
sprzedaż netto
Wskaźniki rentowności majątku
1.
wskaźnik zyskowności majątku ogółem
zysk netto x 100 %
ogólna wartość majątku
Wskaźniki rentowności zaangażowanych kapitałów własnych
1.
wskaźniki rentowności kapitału własnego
zysk netto x 100 %
kapitał własny
[Źródło: opracowanie własne na podstawie Finanse firmy, J. Kowalczyk, Warszawa 1998.]

Wskaźnik rentowności sprzedaży netto zwany również wskaźnikiem zyskowności sprzedaży, a także wskaźnikiem marży zysku określa zdolność firmy do generowania zysku przez sprzedaż, czyli informuje on o udziale zysku w wartości sprzedaży. Innymi słowy wskaźnik ten mówi o tym, jaki procent zysku przynosi dana wartość sprzedaży.[2] Im niższy jest ten wskaźnik, tym większa wartość sprzedaży musi być realizowana dla osiągnięcia określonej kwoty zysku. Natomiast im wskaźnik ten jest wyższy, tym wyższa jest efektywność poniesionych nakładów i osiągniętych dochodów. Wielkość optymalna tego wskaźnika zależy w dużym stopniu od rodzaju działalności i struktury sprzedaży przedsiębiorstwa, a przede wszystkim od długości cyklu obrotowego, tj. okresu upływającego między ponownymi wydatkami na określone transakcje, a inkasem należności za sprzedane produkty i towary. Na przykład z reguły niższa marża zysku realizowana jest na sprzedaży wyrobów stanowiących przedmiot codziennych zakupów przez klienta, a więc o stosunkowo krótkim cyklu obrotu, przy którym niższe są koszty zamrożenia kapitałów i mniejsza skala ryzyka.[3] Badanie marży zysku przedsiębiorstwa w stosunku do lat poprzednich i norm gałęziowych pomaga ocenić efektywność przedsiębiorstwa, jego strategię cenową oraz pozycję konkurencyjną. Inwestorzy będą niechętni do inwestowania w przedsiębiorstwo o słabej zdolności wytwarzania dochodu, ponieważ to wpływa niekorzystnie na cenę rynkową akcji i przyszłe dywidendy spółki. Zaś wierzyciele będą stronić od spółek z ujemną zyskownością sprzedaży, ponieważ mogą nie otrzymać należnych im kwot. Podstawowym wskaźnikiem, wykorzystywanym do analizy rentowności ekonomicznej przedsiębiorstwa, jest wskaźnik rentowności majątku. Wskaźnik rentowności majątku informuje o wielkości zysku netto przypadającego na jednostkę wartości zaangażowanego w przedsiębiorstwie majątku. Zatem wskaźnik ten mierzy zdolność aktywów firmy do generowania zysku, czyli pokazuje jak efektywnie firma zarządza swoimi aktywami.[4] Im wartość tego wskaźnika jest wyższa, tym korzystniejsza jest sytuacja finansowa firmy. Wiadomo przecież, iż aktywa są materialną bazą umożliwiającą przedsiębiorstwu prowadzenie działalności gospodarczej oraz osiąganie przychodów, a przede wszystkim zysków.[5] Na wielkość powyższego wskaźnika wpływa szereg różnorodnych czynników, niekiedy o przeciwnych kierunkach oddziaływania. Rentowność majątku zależy więc od  rentowności sprzedaży netto, czyli wielkości zysku zrealizowanego przy określonej sprzedaży jak również szybkości rotacji zaangażowanych aktywów.[6]

Zależność tę można zapisać równaniem:

Zysk netto
Aktywa ogółem
=
Zysk netto
Sprzedaż netto
x
Sprzedaż netto
Aktywa ogółem
rentowność aktywów  =  rentowność sprzedaży netto  x  rotacja aktywów.

Z powyższego równania można wysnuć wniosek, że taka sama rentowność aktywów może być wynikiem zupełnie różnej polityki sprzedaży wyrobów i usług:
-          polityki ilości (niskich cen), charakteryzującej się niską zyskownością jednostkową, ale odpowiednio wyższą wielkością sprzedaży,
-          polityki jakości (wysokich cen), charakteryzującej się wysoką zyskownością i niską rotacją aktywów.[7]


[1] M. Sierpińska, T. Jachna, op. cit., s. 104.
[2] L. Kopczyńska, op. cit., s. 6.
[3] W. Bień, Analiza sytuacji badanego przedsiębiorstwa w raporcie biegłego rewidenta, Rachunkowość 1994, nr 3, s. 117.
[4] W. Bień, Czytanie bilansu przedsiębiorstwa (dla menedżerów), Warszawa 1997, s. 84.
[5] W. Bień, Zarządzanie..., op. cit., s. 7.
[6] M. Sierpińska, T. Jachna, op. cit., s. 105.
[7] M. Sierpińska, T. Jachna, op. cit., s. 105.

wtorek, 12 listopada 2013

Analiza płynności finansowej



Analiza płynności oparta jest na wskaźnikach obliczanych na podstawie bilansu ze stanu przeszłego, ale ma też istotne znaczenie w podejmowaniu decyzji bieżących.  Pierwszym wskaźnikiem, jest wskaźnik płynności finansowej .
Jak wspomniano już wcześniej w analizie finansowej stosuje się najczęściej trzy składniki płynności finansowej, które różnią się w swojej budowie stopniem płynności środków obrotowych, ujmowanych w licznikach. Rozróżnia się trzy stopnie płynności majątku obrotowego.[1]

Tabela 14.  Kształtowanie się wskaźników płynności finansowej w spółce „RatGar” Sp. z o.o. w latach 1999-2001

WYSZCZEGÓLNIENIE
1999
2000
2001
Wskaźnik płynności finansowej stopnia I
3,48
5,43
5,05
Wskaźnik płynności finansowej stopnia II
3,48
5,43
5,05
Wskaźnik płynności finansowej stopnia III
4,00
6,11
5,08
[Źródło: opracowanie własne na podstawie sprawozdań finansowych przedsiębiorstwa „RatGar” sp. z o.o. z lat 1999-2001]

            Zaprezentowane w tabeli 22 dane,  wskazują na bardzo dobrą kondycję finansową przedsiębiorstwa. W roku 1999 wskaźnik ten wynosił 3,48 rosną do poziomu 5,43 w roku następnym. Oznacza to, że przedsiębiorstwo w całym analizowanym okresie posiadało wystarczającą ilość środków pieniężnych niezbędną do pokrycia należności. Jednak pojawia się również wniosek, że nadwyżka środków finansowych, która wyrażona jest poprzez wskaźnik 5,43 i 5,05 oznacza, że przedsiębiorstwo obniża tym samym poziom rentowności. Jednak w przypadku konieczności starania się o kredyt krótkoterminowy, powinno bez problemu takowy uzyskać.
            Wskaźnik płynności finansowej II stopnia obrazuje bardzo dobrą kondycję finansową przedsiębiorstwa, co dla partnerów gospodarczych nie jest bez znaczenia. Jednak tak wysokie wartości wskaźnika płynności finansowej II stopnia świadczą o nieprodukcyjnym gromadzeniu środków pieniężnych na rachunkach bankowych oraz należności.
Wskaźnik płynności finansowej III stopnia umożliwia ocenę, czy występujące w przedsiębiorstwie zobowiązania mogą być spłacone dzięki upłynnieniu środków obrotowych. W przypadku przedsiębiorstwa RatGar Sp. z o.o. wskaźnik ten oscyluje na poziomie od 4,00 do 6,11. Jest to znacznie wyżej niż idealna wielkość wskaźnika (2,0 czyli 200 % ). Przedsiębiorstwo RatGAr jest w stanie bez problemu spłacić całość swoich zobowiązań zarówno tych krótkoterminowych  jak również długoterminowych.


[1] T. Waśniewski, W. Skoczylas, op. cit., s. 207.

środa, 16 października 2013

Kierunki i metody analizy finansowej w przedsiębiorstwie na przykładzie XXX



Obecna sytuacja na bardzo dynamicznych i coraz mniej stabilnych rynkach wzmaga potrzebę wykorzystywania zaawansowanych narzędzi i metod organizowania oraz analizowani przedsiębiorstw, celem zdobycia przewagi konkurencyjnej. Wśród wielu dostępnych elementów najważniejsze z punktu widzenia podmiotów gospodarczych najbardziej przydatne na współczesnym konkurencyjnym rynku są analizy finansowe.
Działalność każdego firmy wymaga okresowego spojrzenia subiektywnego. Efekt taki daje analiza finansowa, która ta powinna pozwolić z jednej strony na ustalenie, czy dotychczasowa działalność daje zamierzone efekty (analiza ex post), z drugiej zaś na określenie kierunków i sposobów doskonalenia dalszej działalności (analiza ex ante). Samodzielność przedsiębiorstw, ich funkcjonowanie w warunkach konkurencji oraz samofinansowanie bieżącej działalności i rozwoju to podstawowe przyczyny nie tylko dużego zainteresowania analizą finansową ze strony praktyki gospodarczej, ale też zwiększania potrzeby jej studiowania, przez menedżerów zarządzających przedsiębiorstwami.
W praktyce polskiej przydatność analizy finansowej w ocenie kondycji finansowej przedsiębiorstwa jest tylko pustym sloganem, a zarządzanie płynnością finansową przypomina łatanie dziury w kadłubie tonącego okrętu: dyrektorzy finansowi zajmują się nią dopiero wtedy, gdy zaczynają ją tracić. Zapominają, że płynność finansowa jest jednym z filarów, na których budowana jest przyszłość firmy. Najlepszy produkt czy usługa, a także najciekawsza misja firmy, okazują się nic nie warte, gdy brakuje gotówki.
Celem niniejszej pracy było przedstawienie przydatność analizy finansowej w ocenie kondycji finansowej przedsiębiorstwa na przykładzie firmy RatGar sp. z o.o. W RatGar wiele decyzji o znaczeniu strategicznym podejmowane jest właśnie na podstawie wyników analizy finansowej. Dzięki niej kierownictwo doskonale wie jakie są, w wybranym przedziale czasu zasobu finansowe i jak w przyszłości będą się one kształtowały. Zaś co się tyczy samej firmy, to należy podkreślić, iż ma ona „wzorową” płynność finansową, nie jest zadłużona. W roku 2001 firma osiągnęła zysk brutto w wysokości 4133 tys. zł. W efekcie wskaźniki charakteryzujące strukturę majątku obrotowego, wskaźnik udziału zapasów w majątku obrotowym wzrósł z 19,61% w roku 1999 do 24,77% w roku 2000 i 22,85% w roku 2001.
W latach 1999-2001 wielkość przychodów ze sprzedaży Spółki wzrastała na podobnym poziomie co wielkość jej majątku, czego potwierdzeniem był utrzymujący się na jednakowym poziomie wskaźnik produktywności aktywów. W Spółce zachowana została złota zasada bilansowania, majątek trwały był w pełni sfinansowany kapitałem własnym. Wskaźnik pokrycia majątku trwałego kapitałem własnym wynosił w roku 1999 539,85% , a w roku 2001 spadł do poziomu 195,37%.
Jeszcze wyższa jest nadwyżka kapitału stałego nad majątkiem własnym, bo wynosząca w roku 2001 218,28%. Takie relacje wskazują na finansowanie w przeważającej większości majątku obrotowego kapitałem własnym, a potwierdza  to niski poziom wskaźnika pokrycia majątku obrotowego kapitałem krótkoterminowym, który odpowiednio wynosił 19,82 % w 1999 roku, 38,64% w 2000 r. i 34,08% w roku 2001. Przeprowadzona analiza danych z roku 2001 wskazuje na dość wysoką i jednocześnie rosnącą w stosunku do 2000 roku, zdolność do terminowego regulowania bieżących zobowiązań. Wysoki poziom tych wskaźników jest zasługą dużego udziału środków pieniężnych.  Wskaźnik bieżącej płynności w latach 1999-2001 przyjmował wartości z przedziału 2,59 – 5,04. Tak wysoki poziom płynności finansowej Spółki świadczy o stabilnej sytuacji w zakresie zdolności do regulowania swoich zobowiązań krótkoterminowych.
Reasumując powyższe można powiedzieć, że firma RadGat Sp. z o.o. zawdzięcza sprzyjających czynnikom gospodarczym, pozwalającym na swobodny rozwój przedsiębiorstw informatycznych, jak również trafnie podejmowanym decyzjom, które zapadają zawsze zgodnie z zasadami dominującej logiki i są poparte wynikami okresowo sporządzanych analiz finansowych przedsiębiorstwa.

piątek, 6 września 2013

Analiza sektorowa


W analizie sektorowej dokonuje się oceny atrakcyjności inwestowania w spółki należące do danej gałęzi gospodarki. Na tym etapie przeprowadzanej analizy fundamentalnej ocenia się przewidywaną opłacalność i ryzyko inwestowania w danej gałęzi. Uwzględnia się także pozycję sektora w relacji do cyklu gospodarczego i warunków makroekonomicznych (głównie w celu odpowiedzi na pytanie, jakie są jego zdolności do rozwoju w stosunku do całej gospodarki - czy będzie to rozwój szybszy czy też wolniejszy). Analizie poddaje się także czynniki jakościowe charakteryzujące dany sektor, które stwarzają dodatkową szansę na rozwój (doskonałość technologiczna, ochrona rynku przed obcą konkurencją).

 W dalszych etapach analizy fundamentalnej przechodzi się do analizy konkretnych spółek z wybranej branży. Dokonuje się tzw. analizy sytuacyjnej spółki. Głównym celem staje się tutaj ocena spółki na tle całej gałęzi. Pod uwagę bierze się przede wszystkim aspekty pozafinansowe, jak: jakość zarządzania, prowadzony marketing, aspekty produkcyjne, jakość kadry, strategię spółki w przyszłości, silne i słabe strony spółki oraz okazje i zagrożenia, jakie stwarza jej działalność.

 Kolejnym etapem analizy fundamentalnej jest analiza finansowa. Stanowi ona ocenę całokształtu działalności gospodarczej firmy, łącznie z jej efektem końcowym w postaci wyniku finansowego oraz stanu majątkowo-finansowego. Najczęściej przeprowadza się ją za pomocą analizy wskaźnikowej.
 
 Łatwo zauważyć, że wymienione etapy analizy fundamentalnej nie są łatwe do praktycznego zastosowania przez indywidualnego początkującego inwestora. Takiemu inwestorowi należy polecić "drogę na skróty". Polega ona na przestudiowaniu gotowych analiz, które są publikowane w czasopismach finansowych bądź na kolumnach finansowych dzienników.

środa, 14 sierpnia 2013

Analiza techniczna


Analiza techniczna służy do określenia prawdopodobieństwa zmiany kursów akcji na podstawie ich historycznych notowań. Analiza uwzględnia czynniki, które miały i mają obecnie oraz mogą mieć wpływ na kształtowanie się podaży i popytu na akcje. W analizie technicznej wykorzystuje się przede wszystkim zmiany kursów, wolumenu obrotu i wskaźniki techniczne.

Przy zastosowaniu analizy technicznej należy uwzględnić następujące czynniki:

·         wzajemny wpływ pomiędzy podażą a popytem na akcje,

·         kursy akcji zmieniają się w trendzie, który zawsze trwa pewien czas,

·         ceny akcji w trendzie zmieniają się pod wpływem ich popytu i podaży,

·         zmiany wykazują tendencje do powtarzalności, co należy wykorzystywać do przewidywania zmian w przyszłości,

·         wykresy zmian kursów wyraźnie przedstawiają okresy, w których można było uzyskać zyski kapitałowe ze sprzedaży akcji,

·         analizując wykres kursu i wolumenu można przewidzieć zmiany w popycie i podaży.

 Należy zauważyć, że rynek prawie zawsze wykazuje się fluktuacją. Jeżeli uczestnicy rynku uznają, że kurs akcji jest niski, to inwestorzy natychmiast przystępują do zakupów akcji. Właściciele akcji reagują podniesieniem ich ceny. Wyższa cena powoduje spadek zainteresowania ze strony inwestorów, a to z kolei wyhamowuje tempo wzrostu cen akcji. Wzrost cen akcji kończy się, gdy inwestorzy uznają, że osiągnęli zadawalający zysk i rozpoczynają sprzedaż nabytych akcji. Początek sprzedaży akcji powoduje odwrócenie się trendu, czyli spadek ich cen.

Analiza techniczna ma na rynkach wykształconych, zrównoważonych i o wieloletniej tradycji odgrywa drugorzędną rolę. W Polsce odgrywa w dalszym ciągu pierwszorzędne znaczenie, ze względu na spekulacyjny charakter rynku. Jednakże z każdym rokiem rynek kapitałowy jest w naszym kraju coraz dojrzalszy i wpływ analizy technicznej maleje. Coraz większego znaczenia nabiera analiza fundamentalna.

"I believe the future is only the past again, entered through another gate."
                                                                                  - Sir Arthur Wing Pinero, 1893

środa, 10 lipca 2013

Analiza fundamentalna


W literaturze można znaleźć wiele definicji analizy fundamentalnej. Według jednej z nich[1] jest to metoda przewidywania przyszłych ruchów cen instrumentu finansowego na podstawie czynników i danych ekonomicznych, politycznych oraz środowiskowych, które w jakikolwiek sposób mogą wpłynąć na poziom popytu i podaży na dany instrument.

Analiza fundamentalna koncentruje się na emitencie papieru wartościowego oraz otoczeniu ekonomicznym, w który on funkcjonuje. W niniejszej pracy tym otoczeniem będzie cała branża farmaceutyczna.

W ramach analizy finansowej badana jest kondycja finansowa, silne i słabe strony oraz  perspektywy rozwoju spółki. Na tej podstawie odpowiada się na pytanie czy warto zainwestować w papiery wartościowe danego przedsiębiorstwa. Kompleksowej analizie kondycji emitenta towarzyszy również analiza jego otoczenia makroekonomicznego, co pozwala na wybór firmy o najlepszych perspektywach w przyszłości.

Analiza fundamentalna służy do określania opłacalności inwestycji w akcje spółki na podstawie wszechstronnej oceny spółki opartej o dane (ekonomiczno-finansowe) z przeszłości. Do wniosków dochodzi się po analizie wyników z minimum trzyletniego okresu działalności spółki. W celu osiągnięcia bardziej prawdopodobnego wnioskowania należy wydłużyć analizę o dane sprzed pięciu lat.

W przypadku polskiego rynku i Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie dysponujemy dla części spółek wystarczającą ilością danych do podejmowania decyzji. W przypadku pierwszych 10-15 spółek, które jako pierwsze zadebiutowały na giełdzie, dysponujemy pewnym materiałem porównawczym, który sięga 1992 roku. Jeżeli chodzi o spółki branży farmaceutycznej… tutaj trzeba sprawdzić

Analiza fundamentalna bierze pod uwagę następujące czynniki:

·         politykę fiskalną i monetarną;

·         ogólny klimat ekonomiczny;

·         zdarzenia polityczne;

·         pozycję finansową spółki;

·         sytuację w poszczególnych branżach.

Analiza fundamentalna udowodniła empirycznie, że istnieje silna korelacja pomiędzy wzrostem zysku spółki, a wzrostem kursu.

Źródłami informacji w analizie fundamentalnej są:

·         prospekt emisyjny.

·         okresowe i roczne raporty,

·         analizy rynkowe,

·         wskaźniki ekonomiczne.

W analizie stosuje się też czynniki niemierzalne takie jak pesymizm lub optymizm.
Oprócz tego, niezmiernie ważne jest przeprowadzenie analizy wartości bilansowych i z rachunku wyników pod kątem ich struktury jak i tempa zmian.
            Dwoma najważniejszymi wskaźnikami jest tempo zmiany przychodów i tempo zmiany zysku
.

Należy analizować wskaźniki zewnętrzne dotyczące całej gospodarki tj. indeksy produkcyjne, poziomy stóp procentowych i sprawozdania bilansu państwowego - określamy, w jakiej fazie cyklu koniunkturalnego jest cała gospodarka (za pomocą wskaźników zewnętrznych), następnie wskaźniki wewnętrzne tj. wskaźniki płynności, aktywności, rentowności, zadłużenia oraz struktury i dynamiki wartości z bilansu i rachunku wyników poszczególnych przedsiębiorstw - rozważenie sytuacji ekonomicznej poszczególnych spółek (za pomocą wskaźników wewnętrznych),
Ważne są wartości bezwzględne charakteryzujące daną spółkę tj. wielkość majątku, produkcji, zatrudnienia i kapitału - określenie wartości bezwzględnych jest ściśle związana ze skłonnością do ryzyka poszczególnych banków (lub graczy). Każdy stosujący to podejście do analizy musi sam wybrać czy kupować akcje dużych, renomowanych firm o małym ryzyku inwestycyjnym, czy też postawić na małe, nowe i prężne spółki, które w krótkim czasie mogą podwoić zyski lub stanąć na krawędzi bankructwa.


[1] Budziak T. „Ile warte jest przedsiębiorstwo”, Poltext, Warszawa 1991, s. 37.